113 – แปดสิ่งที่คนเก่งมากๆมีร่วมกัน

เล่มนี้เป็นการรวบรวมบทความที่ได้รับความนิยมจนเกิดการแชร์มากกว่าหลักพัน เอามารวมเล่มเป็นหนังสือ เจ้าของผลงานคือ คุณอ๋อง ผรินทร์ สงฆ์ประชา ผู้เคยเป็นพนักงานออฟฟิศและลาออกมาก่อตั้งบริษัท Startup ชื่อ Nasket Retail

สิ่งที่ทำให้หยิบหนังสือเล่มนี้ คือชื่อหนังสือที่กระตุ้นต่อมอยากรู้ ว่าในบรรดาคนที่เรารู้จัก หลายๆคนเป็นคนเก่งทั้งนั้นเลย แต่ก็ไม่เคยมานั่งสรุปว่าเขาเหล่านี้มีอะไรที่เหมือนกันบ้าง พอได้อ่านก็พยักหน้าไป เห็นด้วยแทบทุกข้อ

—

ประตูเทพทั้งแปด – แปดสิ่งที่คนเก่งมากๆมีเหมือนกัน

สิ่งที่เขาเห็นภายในใจของเขาเอง

ประตูที่ 1 : Passion, Drive, Grit เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาและอดทน

Passion หมกมุ่น หลงใหลในสิ่งที่ทำ ปักหลักความมั่นใจให้คนรอบข้างได้ ถ้าพูดในสิ่งที่ถนัดแล้ว คนคล้อยตามได้ง่าย

Drive สร้างพลังบวกให้ตัวเองและคนอื่นได้ มีโฟกัสที่แน่วแน่ไม่ลองไปเรื่อย

Grit ไม่เลิกง่ายๆ ทรหดอดทน ถึงขนาดที่ว่าหากต้องแลกด้วยบางสิ่งก็ยอม (เช่นเวลาของครอบครัว เพื่อน แฟน เที่ยวเล่น)

ประตูที่ 2 : Self-Awareness รู้จักตัวตนอย่างลึกซึ้ง

รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ต้องทำสิ่งไหน สิ่งไหนต้องให้คนอื่นช่วย แน่วแน่มั่นคงไม่โลเลเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

สิ่งที่เขาเห็นภายในใจของผู้อื่น

ประตูที่ 3 : Great Listener ฟังได้ถึงเรื่องที่ไม่ได้เอ่ย

เข้าใจความหมายที่แท้จริงของการฟัง จนจับประเด็นใจความสำคัญได้ สังเกตเห็นจุดต่างหรือแพทเทิรน์ได้เร็วกว่าคนอื่น ฟังจนรู้ถึงวาระซ่อนเร้นแม้ไม่ได้ออกมาพูดตรงๆ

สิ่งที่เขาตอบสนองต่อสภาพภายนอก

ประตูที่ 4 : Time Machine Vision เห็นปัจจุบัน เลยยังอนาคต และอดีต

คือคนเก่งจะมองภาพได้กว้างกว่าคนทั่วไป จะมองเห็นภาพรวมวันนี้ สาเหตในอดีต สิ่งที่จะมาถึงในอนาคต มองเห็นความสัมพันธ์และผลกระทบของภาพย่อยๆ กับภาพรวมทั้งหมด ทำให้มองเห็นจุดเปราะบาง คาดการณ์อนาคตได้ และพวกเขาเหล่านี้มักจะขยับตัวได้เร็วก่อนคนอื่น

ประตูที่ 5 : Adapt to people, Adapt  to situation ปรับจิตใจไปสู่คน สู่สถานการณ์

คนเก่งไม่กลัวการมาถึงของสิ่งใหม่ๆ จึงปรับตัวเก่ง เข้ากับทุกสภาพแวดล้อม ทุกอุปสรรค เข้ากับทุกคนได้โดยยังคงความเป็นตัวเองและเป้าหมายที่ต้องทำ

ประตูที่ 6 : High Outcome Deliver ส่งมอบผลงานที่ยอดเยี่ยม

คนเก่งอาจมีทั้งคนขี้โม้ และคนถ่อมตัว แต่หลักๆคือโม้น้อยกว่าความสามารถจริง ส่วนมากเป็นคนที่กล้าตัดสินใจ ตัดสินใจโดยไม่รอให้ทุกอย่างพร้อม ชอบเรียนรู้อะไรใหม่ๆตลอด ยกระดับผลงานเสมอๆ ไม่ย่ำอยู่กับที่

สิ่งที่เขาทำร่วมกับผู้อื่นต่อภายนอก

ประตูที่ 7 : Make it simple เปี่ยมด้วยความลึกซึ้งแต่เรียบง่าย

ทำเรื่องยากได้ง่ายๆ ลอกเปลือกออกแล้วทำแต่แก่น ละเอียดในเรื่องสำคัญแต่ไม่หยุมหยิมกับเรื่องเล็กน้อย สื่อสารได้เก่งทั้งภาษากาย ภาษาพูด ทั้ง ภาษาคน (มีจริงใจ โกหก) ภาษาสัตว์ (จริงใจแต่ตัดรอนมิตรภาพ) และ ภาษาเทพ (พูดจริงใจด้วยความเมตตา ทำให้ได้มิตรเพิ่มขึ้น)

ประตูที่ 8 : Give, Push and Lift People ยกจิตใจคนรอบข้างให้สูงขึ้น

คนเหล่านี้มักอ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น ทำให้เขาไม่หวงความรู้ จึงชอบสอน ชอบสร้างทีม สนุกที่ได้เห็นคนรอบข้างเก่งขึ้น เพราะถ้าเก่งคนเดียวก็จะอยู่แต่ในพื้นที่เล็กๆ แต่ถ้าเก่งกันยกทีม impact มันเยอะกว่า

—

เนื้อหาของหน้าปกอยู่ในบทแรก ซึ่งนับว่าเป็นแก่นของหนังสือเล่มนี้ ที่เหลือเป็นการแชร์ประสบการณ์และข้อคิดจากการทำงานของผู้เขียนเอง ซึ่งน่าสนใจและทำให้เราฉุกคิดอะไรได้หลายๆอย่างระหว่างทางที่อ่าน

มีอีกหลายหัวข้อที่มีประโยชน์กับคนทำงาน จนอดเขียนถึงไม่ได้ เช่น

1. เวลาที่เรายังประสบการณ์น้อยอยู่ เราอาจมีไอเดียพลุ่งพล่าน แต่ปัญหาคือ จะรู้ได้อย่างไรว่าไอเดียอันไหนใช้ได้ ใช้ไม่ได้ ซึ่งปัญหานี้แก้ด้วยด้วยการมีวิจารณญาณ หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า “มีกึ๋น” ซึ่งจะเกิดได้จาก หนึ่ง การทำงานเยอะๆ ทำซ้ำๆ ไปหลายปี สอง ให้คนเก่งๆเสี้ยมสอนเรา สาม รับฟัง Feedback จากคนที่เกี่ยวข้องแล้วนำมาแก้ไข พัฒนาตัวเองเรื่อยๆ จนได้รับแต่คำชม นั่นแหละเราถึงจะเก่งขึ้นได้จริงๆ
2. ซึ่ง Feedback เปรียบเสมือน Rare Item ในโลกของเกมเมอร์ ที่มีเอาไว้ upskill เราต้องเก็บมาให้หมดก่อน อย่าเพิ่งเสียเวลาเถียง ค่อยมาคัดเลือกทีหลังว่าจะใช้ไม่ใช้อันไหน หากแต่จะมัวแต่อธิบาย ปกป้องตัวเองด้วย Ego เราจะพลาดโอกาสในการขัดเกลาฝีมือ คนถ่อมตัวย่อมมีคนอยากยื่นมือช่วยเสมอ
3. คนถ่อมตัว ไม่ใช่คนดูถูกตัวเอง แต่มันคือการเลี่ยงการสร้างความคาดหวัง Under Promise Under Deliver
4. เลือกงานที่รัก มักได้เงินที่หวัง หาวินาทีแห่งความหลงใหล Moment of Joy และช่วงเวลาไร้เทียมทาน The Flow ให้เจอ อาจเป็นเหตุผลที่คนเก่งๆ ทำไมเขาถึงฝึกฝนตัวเองให้มีทักษะอะไรบางอย่างโดยไม่ล้มเลิกง่ายๆ เขาไปเอาแรงกายแรงใจมาจากไหน ความลับคือ พวกเขาสนุกในการทำสิ่งๆนั้นต่างหาก
5. รูปแบบโครงสร้างองค์กรโดยทั่วไปแล้ว แก่นของมันคือ Officer (Junior Staff) ทำงานตามแบบแผนไม่ให้พลาด Supervisor (Senior Staff) แก้ปัญหาเรื่องงานให้พนักงานระดับปฏิบัตรการ Manager คุมทีมให้ทำตามหน้าที่ บริหารทั้งข้างบนและข้างล่างให้ได้ตามเป้าของบริษัท Director  ประสานงานข้ามหน่วยงาน และ บรรลุเป้าหมายด้วยวิธีใหม่ๆที่ดีกว่าเดิม C-Level / MD กำหนดทิศทางองค์กรหรือทีมงานในการดูแล CEO บริหารเงิน กับเจ้าของเงิน (ผู้ถือหุ้น กรรมการ บอร์ด)

• ซึ่งการเลื่อนตำแหน่งจะเกิดขึ้น เมื่อมีสามสิ่งนี้ในจังหวะที่เหมาะสม

หนึ่ง – มีคนทำงานแทนงานเดิมของคุณได้

สอง – คุณทำงานในตำแหน่งที่จะขึ้นรับต่อไปได้

สาม – มีตำแหน่งว่าง

7. ถ้าเปรียบความดีเป็นเชอร์รี่ในตะกร้าหนึ่ง พอมีแมลงสาปตัวหนึ่งตกลงไป เชอร์รี่ทั้งตะกร้านั้นหมดคุณค่าคงทันที ต่อให้เอาเชอร์รี่อีกเป็นร้อยลูกเทลงไปก็ไม่ทำให้ตะกร้านั้นดูดีขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว จำไว้ว่าขอให้เลือกทางสุจริตไว้เสมอแม้เจอแรงกดดันก็ตาม ความเลวเพียงครั้งเดียวสามารถลบล้างความดีอื่นๆได้หมดจด

—

และยังมีเรื่องเกี่ยวกับการทำธุรกิจ ซึ่งก็ดีมากเช่นกันเพราะเป็นการถอดบทเรียนจากประสบการณ์จริง เช่น การจับสินค้าหลักให้ได้ก่อนค่อยขยาย ใช้หลัก 80/20 ในการบริหารสินค้า ดูเรื่องเครดิตเทอม สิ้นเดือนต้องรู้มูลค่าและจำนวนสต็อคในมือ ไม่งั้นเสี่ยงทุนจม ระวังสินค้าที่อายุสั้นกว่า 1 ปี รู้จักลูกค้าให้ดี เงินเข้าต้องบอก เงินออกต้องรู้ หูตาไว อยู่ใกล้เทคโนโลยีของวงการ เพิ่ม connection อดเปรี้ยวไว้กินหวาน ไม่คว้าเงินก้อนตรงหน้ามากกว่ากินไปยาวๆ

หรือจะเป็นเทคนิคการขายของแบบ B-A-F คือ Benefit – Advantage – Feature ร่ายมนตร์ด้วย ลูกค้าจะได้อะไร สิ่งนี้ดีกว่ายังไง ทำไมถึงเจ๋ง แล้วค่อยพูดถึงคุณสมบัติสินค้า

แม่ค้าทั่วไปจะรู้จักใส่จุดขายของสินค้าเวลาขายของ แต่แม่ค้าที่เก่งจะใส่จุดซื้อเข้าไปด้วย หลายร้านสินค้าน่าซื้อแต่ยอดไม่ดี เพราะไม่มีจุดซื้อ ที่ทำงานต่อจากจุดขาย เมื่อลูกค้าเกิดความอยากได้แล้ว ข้อมูลที่ตอบคำถามจุดซื้อควรต้องเตรียมให้พร้อมไม่ต้องรอให้ลูกค้าถาม เช่น ราคาเท่าไหร่ ผลิตที่ไหน รับประกันไหม กี่ปี ของแท้หรือเปล่า มีสีไซส์ให้เลือกมั้ย มีของแถมไหม ส่งฟรีหรือเปล่า มีโปรโมชั่นอะไรบ้าง ฯลฯ เพราะลูกค้าอาจไม่อยากเสียเวลารอคำตอบ

—

หนังสือที่คนเขียนบอกว่าใช้เวลาตกผลึกและเขียนนานถึง 7 ปี รวมบทสรุปการทำงาน การทำธุรกิจ การดูแลลูน้อง ลูกค้า และการพัฒนาตัวเองที่กลมกล่ม ครบเครื่องเล่มหนึ่ง เขียนด้วยภาษาที่ตรงไปตรงมา เหมือนเพื่อนเล่าเรื่องให้ฟัง แต่มันกระแทกใจ โดนน็อคไปหลายหมัด ทำให้ตื่นรู้ว่าเรานั้น ยังอ่อนด้อยประสบการณ์ชีวิตนัก

บางทีชีวิตมนุษย์เรามันสั้นเกินกว่าจะไปลองผิดลองถูกทุกอย่างด้วยตัวเอง การอ่านเรื่องราวอาบน้ำร้อนของคนอื่นก็ทำให้เราประหยัดเวลาชีวิตไปได้เหมือนกัน

ด้วยรักจากเจ้

#FromYourSis

109

จะข้ามมหาสมุทร อย่าหันกลับไปมองชายฝั่ง

ชอบคอนเซปต์ของการออกแบบหนังสือเล่มนี้ ที่เขียนโดย สรกล อดุลยานนท์ หรือนามปากกา หนุ่ม เมืองจันท์ เพราะว่าเหมือนเป็นของขวัญปลอบใจให้ผู้คนที่เผชิญการเปลี่ยนแปลงจากผลกระทบของโควิด-19 ที่ลากยาวนานกว่าสองปี ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงของชีวิตด้านใดก็ตาม

บางคนอกหักจากความสัมพันธ์ทางไกล

บางคนจำใจเปลี่ยนงาน บางคนต้องทำอาชีพเสริม หารายได้เพิ่ม

บางคนย้ายถิ่นที่อยู่ บางคนต้องสูญเสียช่วงชีวิตวัยเยาว์ การมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนๆ การได้ออกไปเรียนรู้โลกกว้าง กลายเป็นต้องบังคับตัวเองให้เรียนออนไลน์ผ่านหน้าจอคอม

บางคนต้องทนกับความเหงา ความโดดเดี่ยว เพราะคนรู้จักไปมาหาสู่กันไม่ได้ดังเดิม

บางคนต้องสู้กับโรคภัยต่างๆ ตามลำพัง และอีกหลายประสบการณ์ที่หลายๆคนได้เจอในช่วงวิกฤตินี้

เนื้อหาในหนังสือ “จะข้ามมหาสมุทร อย่าหันกลับไปมองชายฝั่ง” มาเป็นบทๆ บทละ 3-4 หน้า ใช้สำนวนอ่านง่าย ย่อยง่าย ได้ข้อคิดดีๆตบท้าย ซึ่งเป็นงานเขียน Signature สไตล์ “หนุ่ม เมืองจันท์” อยู่แล้ว

เล่มนี้เป็นการเรียบเรียงใหม่จากหนังสือหลายๆเล่มในชุดฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ โดยคัดเฉพาะเรื่องที่มีคอนเซปต์เข้ากับชื่อหนังสือ อ่านแล้วเหมือนได้ดื่มน้ำเกลือแร่สปอนเซอร์ สดชื่นขึ้นทันที มันจึงเป็นเหมือนกำลังใจที่พยุงตัวเราให้ลุกขึ้นและไปต่อได้

ข้อคิดดีๆที่อ่านแล้ว อยากให้ได้เอาไปใช้กันรับมือกับปีที่กำลังจะถึงนี้

• ภูเขามีหลายลูก ขึ้นลูกหนึ่งได้แล้วก็ต้องมีเดินลง ชีวิตจึงไม่ใช่การไต่หน้าผา ที่มีแต่จะขึ้นอย่างเดียว มันก็อาจมีทั้งวันที่ดีและวันที่มีอุปสรรค เป็นสัจธรรม
• การยอมรับความพ่ายแพ้ เป็นเรื่องยาก แต่มันก็ช่วยสลายความอึมครึมที่ทำให้เราลังเลใจ และคนที่ทำได้ นับว่ามีความกล้าหาญอย่างยิ่ง เพราะกล้ายอมรับความจริงที่เจ็บปวด
• การที่ไม่ยอมรับความจริง เราจะเหมือนลอยอยู่ในอากาศ ไม่มีอะไรเป็นฐานให้ดันตัวลุกขึ้นได้ แต่ถ้ายอมรับความจริง เราอาจจะตกสู่ก้นเหว แต่มันคือรากฐานที่แข็งแกร่ง ให้เรากระโดดจากหุบเหวแห่งความล้มเหลวที่ได้ในที่สุด
• เวลาที่เจอวิกฤต เวลา สำคัญ กว่าราคา ตัดเรื่องให้จบเร็วเท่าไหร่ ก็มีเวลาไปคิดทำอย่างอื่น
• ในวันที่มีทุกข์ ให้คิดถึงคนสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือคนที่ลำบากกว่าเรา และกลุ่มที่สองคือคนที่รักและเป็นห่วงเรา
• ความสำเร็จทำให้คนไม่กล้าก้าวเดินในทางที่แปลกใหม่
• ความล้มเหลวจะมอบปีกแห่งความคิดสร้างสรรค์ไว้โบยบินสู่ความสำเร็จในท้ายที่สุด
• ใช้ประโยชน์จากความว่างเปล่า ดังเช่น ชาม มีประโยชน์ เพราะมัมมีที่ว่างตรงกลางนั่นเอง
• จุดอ่อนของบรรดามือใหม่อาจเป็น การไม่มีอะไรเลย และความว่างเปล่านี่แหละ เลยเป็นจุดแข็งให้เรามีอิสระไร้กรอบในการคิดแทน
• บางครั้งเมื่อถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลง เราต้องยอมทำตัวเป็นจิ้งจกที่กัดหางตัวเอง เปลี่ยนใหม่ให้หมดแม้จะเจ็บปวดมากก็ตาม
• แทนที่จะพูดถึงเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ ลองเริ่มต้นด้วยคำถามเล็กๆแทนก็ได้
• หลักการแก้ปัญหาของคุณแต๋ม ศุภจี (ปัจจุบันเป็น CEO ที่กลุ่มดุสิต ก่อนหน้านี้เป็นผู้บริหารหญิงในองค์กรระดับโลกมากมาย) คือ อย่าเพิ่งสรุปว่าปัญหานี้แก้ไม่ได้ และถ้าปัญหาใหญ่มากๆ ให้แบ่งออกเป็นส่วนๆ ทำไปทีละขั้น ให้เวลาและอย่ายอมแพ้เร็วเกินไป
• อานันท์ ปันยารชุน บอกไว้ว่า ผู้นำที่ดีคือคนที่ลูกน้องอยากเดินตาม ขอเสริมให้อีกนิดว่า แม้ในวันที่ไม่มีหัวโขน ยศฐาบรรดาศักดิ์แล้วก็ตาม ศรัทธาจึงเป็นสิ่งที่ผู้นำต้องสร้างขึ้นมาเอง
• คนส่วนใหญ่มักทำทุกอย่างดีเยี่ยม 95% และก็พอ จนลืม 5% สุดท้าย ถ้าอยากแตกต่าง ต้องเก็บให้หมด
• แสงสว่างในชีวิตมีอยู่ 2 อย่าง คือแสงสว่างจากภายนอก คนอื่นจุดหรือเปิดไฟส่องมาให้เรา แต่แสงสว่างภายใน ไม่มีใครจุดให้ได้นอกจากตัวเราเอง

แม้ว่าบางบท เจ้เคยได้อ่านจากเล่มก่อนๆมาแล้ว แต่เมื่ออ่านอีกครั้ง ก็ยังชอบในเนื้อหาเหมือนเดิม ปกติหนังสือของหนุ่มเมืองจันท์ เจ้ไม่ได้ชอบหน้าปกซักเท่าไหร่ ดูเชยๆหน่อยๆ และไม่ค่อยเห็นภาพประกอบบ่อยนักในเล่มก่อนๆ

แต่กับเล่มนี้ ถูกชะตาตั้งแต่หน้าปก เมื่ออ่านจนจบ ได้รู้ที่มาที่ไปของงานภาพประกอบในเล่มยิ่งทำให้ชอบเข้าไปใหญ่

บทสุดท้ายเป็นการเตือนตัวเองว่า ไม่มีอะไรสายเกินเรียนรู้ ถ้าชอบอะไร อยากทำอะไร อย่าติดกับดักอายุ ว่าอายุเยอะแล้ว สู้คนอื่นเค้าไม่ได้หรอก กลัวโดนล้อว่ามาเริ่มทำอะไรเอาป่านนี้ ฯลฯ

ทำไปเถอะ ปล่อยให้ความชอบเราได้ทำงานเต็มที่อย่างอิสระ ไม่ต้องไปคิดมาก เพราะไม่มีใครเค้าสนใจเรื่องของเราเท่าตัวเราเอง

เหมาะมากๆถ้าจะได้อ่านช่วงสิ้นปี ก่อนจะขึ้นปีใหม่ จะได้มีกำลังใจทำสิ่งใหม่ๆ หรือสิ่งที่ติดอยู่ในใจ ในปีหน้าให้สำเร็จ

ไม่ว่าน้องมีโปรเจกต์อะไร หรืออยากทำอะไร ล่องมหาสมุทรไปเลยน้องรัก ไม่ต้องมองกลับมา และรู้ไว้แค่ว่าเจ้คอยเชียร์อยู่ที่ชายฝั่งเสมอนะ

ด้วยรักจากเจ้

#FromYourSis

107

วันๆเขาทำอะไรถึงได้เป็นประธานบริษัท

สาบานได้ว่า ไม่ได้เพิ่งอ่านเพราะตามเทรนด์ อ่านจบได้หลายเดือนแล้วแต่เพิ่งได้ฤกษ์มาเขียนถึง

โนโบรุ โคยามา เป็นประธานบริษัทมูซาชิโน ที่ได้รับรางวัลเกียรติยศด้านการบริหารมากมาย เป็นประธานบริษัทที่มีประธานบริษัทด้วยกันกว่า 40 บริษัทยอมเสียเงินกว่าสามแสนบาทมาขอเข้าคอร์ส “ถือกระเป๋า” ตามติดประธานโนโบรุ เป็นเวลา 3 วัน ไปด้วยกันทุกที่ ซึ่งคอร์ส “ถือกระเป๋า” นี้คิวยาวเป็นปีๆ  

ประธานโนโบรุ ได้เขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นแชร์เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นของช่วงเวลา “ถือกระเป๋า” โดยเล่าผ่านการทำงานของคน 3 ระดับ คือ

คนทำงานเกรด A นับว่าเป็นคนทำงานที่สามารถก้าวขึ้นสู่ระดับสูง หรือเป็นว่าที่ประธานในอนาคตได้เลย

คนทำงานเกรด B เป็นคนทำงานกลางๆ ทั่วไป

คนทำงานเกรด C เป็นคนทำงานที่อย่าเป็นแบบนี้ และไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง

—

เรื่องผลกำไรบริษัท

คนทำงานเกรด A สนใจผลกำไรในอนาคต

คนทำงานเกรด B สนใจผลกำไรในไตรมาสนี้

คนทำงานเกรด C สนใจผลกำไรตรงหน้า

—

เรื่องหนี้สิน

คนทำงานเกรด A ขอกู้ให้ถึงที่สุดและไม่รีบใช้คืน

คนทำงานเกรด B เห็นว่าบางครั้งหนี้สินก็จำเป็น และรีบใช้คืน

คนทำงานเกรด C หนี้สินเป็นสิ่งเลวร้าย

—

เรื่องกู้เงิน

คนทำงานเกรด A กู้เงินจากธนาคารหลายแห่งแม้ไม่จำเป็น

คนทำงานเกรด B กู้เงินอย่างไม่เต็มใจ

คนทำงานเกรด C บริหารกิจการโดยปราศจากหนี้สิน

เพราะการหาเงินทุนไม่ได้ = ทำให้บริษัทเจริญเติบโตไม่ได้ เมื่อมีประวัติกู้ยืมและชำระคืน ทำให้บริษัทมีเงินทุนหมุนเวียนต่อเนื่องได้ เผื่อยามวิกฤติ หรืออยากขยายการลงทุนในโอกาสใหม่ๆ

—

เรื่องนามบัตรประธานทรงอานุภาพกว่าที่คิด เพราะทั้งบริษัทมีคนเดียว ใช้ให้เป็นประโยชน์

คนทำงานเกรด A ลงพื้นเองที่เพื่อเปิดการขาย

คนทำงานเกรด B มองหาโอกาสให้ลูกน้องลงพื้นที่

คนทำงานเกรด C ไม่ลงพื้นที่เลย

—

เรื่องลงพื้นที่ขายสินค้า

คนทำงานเกรด A ลงพื้นที่ขาย “หลายครั้ง”

คนทำงานเกรด B ลงพื้นที่ขาย “หลายเจ้า”

คนทำงานเกรด C ไม่ลงพื้นที่ขายเลย

—

เรื่องการตัดสินใจกับโอกาส

คนทำงานเกรด A ตัดสินใจ “ฉับไว” เมื่อมีโอกาสสำเร็จ 50%

คนทำงานเกรด B “คิดหนัก” เมื่อมีโอกาสสำเร็จ 50%

คนทำงานเกรด C “ประหม่า” เมื่อมีโอกาสสำเร็จ 50%

เพราะระหว่างทางที่ล้มเหลวเราจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆ และเข้าใกล้ทางออกเข้าเรื่อยๆ

—

เรื่องความสัมพันธ์กับพนักงาน

คนทำงานเกรด A สังสรรค์กับพนักงานปีละ 166 ครั้ง

คนทำงานเกรด B สังสรรค์กับพนักงานเดือนละครั้ง

คนทำงานเกรด C ไม่สังสรรค์เลย

—

คำพูดติดปากเรื่องพนักงาน

คนทำงานเกรด A “พัฒนาคนที่มีอยู่ ดึงศักยภาพสูงสุดออกมา”

คนทำงานเกรด B “จ้างคนที่มีความสามารถที่เริ่มงานได้ทันที”

คนทำงานเกรด C “คนทำงานดีๆซักคน ไม่มีหรือไงนะ”

—

เรื่องการลดการลาออก

คนทำงานเกรด A “กล่าวชม” ลูกน้องต่อเนื่อง

คนทำงานเกรด B “ให้กำลังใจ” ลูกน้องต่อเนื่อง

คนทำงานเกรด C “ตำหนิ” ลูกน้องต่อเนื่อง

เพราะประธานโนโบรุเชื่อว่า การชมเชยช่วยกระตุ้นให้เกิดการพัฒนา เขาใช้เวลาถ่ายทอดความรู้ขอบคุณพนักงานกว่า 1 ชั่วโมงต่อวัน

—

เรื่องราคาสินค้า

คนทำงานเกรด A คิดว่าทำอย่างไรถึงจะขึ้นราคาได้

คนทำงานเกรด B คิดว่าทำอย่างไรลูกค้าถึงจะไม่ร้องเรียน

คนทำงานเกรด C คิดว่าจะลดราคาเท่าไหร่ดี

—

เรื่องขึ้นรถไฟ (ใช้เวลาให้คุ้มค่า)

คนทำงานเกรด A ขึ้นรถไฟขบวนที่จะใช้เวลาน้อยที่สุดในการออกจากสถานี

คนทำงานเกรด B ขึ้นรถไฟกลางขบวน

คนทำงานเกรด C ขึ้นรถไฟโดยไม่คิดอะไรทั้งนั้นและเล่นมือถือไปด้วย

—

เรื่องดูงบบริษัท

คนทำงานเกรด A ดูงบดุล B/S (Balance Sheet) สม่ำเสมอ

คนทำงานเกรด B ดูแต่งบกำไรขาดทุน P/L (Profit and Loss)

คนทำงานเกรด C ไม่ดูทั้งงบ B/S และ P/L

—

เรื่องความสำคัญของครอบครัว

คนทำงานเกรด A จ่ายค่าปรับเมื่อกลับถึงบ้านดึกกว่าเที่ยงคืน

คนทำงานเกรด B ไปกินข้าวกับครอบครัวสัปดาห์ละครั้งสองครั้ง

คนทำงานเกรด C มัวแต่ทำงานไม่แม้แต่จะร่วมทำกิจกรรมกับคนในครอบครัว

—

คุณโนโบรุบอกว่า พนักงานทั่วไปทำงานเป็นวัน

ฝ่ายบริหารทำงานเป็นชั่วโมง

สุดยอดประธานทำงานเป็นวินาที ดังนั้นต้องใช้เศษเวลาวางแผนล่วงหน้าเสมอว่า จะทำงานประเภทไหน ที่ไหน เมื่อไหร่

เพราะประธานต้องดูแลบริษัท พนักงาน ครอบครัว เพราะแบบนี้ประธานจึงต้องดูแลตัวเองด้วย เคล็ดลับคือ

นอนให้พอ

ใส่ใจเรื่องอาหารการกิน

ไม่ว่าฤดูอะไรก็แต่งกายเหมือนเดิมช่วยรักษาอุณหภูมิร่างกายไม่ให้ป่วยง่าย

เดินเยอะๆ วันละ 8,000 – 10,000 ก้าว

เจ้คิดว่าเล่มนี้ดีมาก เหมาะกับน้องที่เพิ่งเปิดบริษัทได้ไม่กี่ปี ลองเอาแนวคิดไปใช้ดู หลายคนเรียนรู้ทฤษฏีการบริหารผ่านงานสัมมนา แต่การได้อยู่กับประธานโนโบรุคือการเรียนรู้ของจริงผ่านการถือกระเป๋า ซึ่งดีที่เราสามารถหาอ่านได้จากหนังสือ ไม่ต้องเสียเงินเรียนหลายแสนด้วย

ด้วยรักจากเจ้

#FromYourSis