186 – ชีวิตของแซนวิช

186 – ชีวิตของแซนวิช คนที่แบกทั้งบ้านไว้ในใจโดยไม่มีใครรู้

หนังสือเล่มบางๆ แต่เนื้อหาหนัก บาดลึกไปถึงข้างใน เป็นการกรีดเอาส่วนที่ลึกที่สุดในใจของคนวัยทำงานที่อยู่ในจุดที่ต้องดูแลทั้งคนที่อยู่ด้านบนที่ให้ชีวิตเรา กับคนที่อยู่ด้านล่างที่เราให้ชีวิตเขา

พื้นที่ของคนเป็นแซนวิช คือ ‘ตรงกลาง’ ที่ถูกประกบจากขนมปังด้านบนและด้านล่าง ยังมีอยู่ ยังอยู่ดีแต่จะปลีกตัวออกจากแซนวิชนี้ก็ไม่ได้ เพราะความผูกพันจากสายเลือด ไม่อย่างนั้น แซนวิชจะแตกสลาย แยกส่วนประกอบไปคนละทิศคนละทาง แม้พื้นที่ส่วนตัวจะเล็กและแคบแค่ไหน แต่แซนวิชก็ต้องประคองตัวเองให้อยู่ให้ได้ น่าสนใจว่า..พวกเขาผ่านมาได้อย่างไร

เล่มนี้เป็นบทความสั้นๆในแต่ละบท เล่าเรื่องได้กระชับ แต่ไม่รู้ทำไมแตะสี่ห้องหัวใจได้ทุกตอน

และทิ้งหลายหลายความรู้สึกไว้ให้เราทบทวนตัวเองต่อไป

ขอบคุณพี่ต่าย ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ที่เป็นตัวแทนแซนวิชหลายคน ค่อยๆ แกะความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในซอกหลืบของจิตใจออกมาให้เห็นว่า ความอึดอัด ความหนักอึ้งในอก ของเรื่องราวต่างๆที่ต้องเจอในแต่ละวัน เป็นเรื่องที่หลายคนก็ประสบพบเจอเป็นเพื่อนกัน มีประสบการณ์ร่วมคล้ายๆกัน ถ่ายทอดออกมาได้เหมือนกับไปนั่งอยู่ในใจแซนวิชหลายๆคน และยังแบ่งปันทางออกในแบบฉบับของตัวเอง เป็นตัวอย่างให้แต่ละคนไปหาวิธีฮีลใจ ดูแลตัวเองเพื่อให้ได้ใช้ชีวิตกันต่อไป

แม้ว่าเจ้จะไม่ได้เป็นแซนวิช เพราะม้าไม่อยู่แล้ว ป๊ายังแข็งแรงดี ลูกก็ไม่มี

แต่อ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆ ในการใช้ชีวิต สำนึกรู้คุณในชีวิตของตัวเอง และตั้งสติหาทางออก สร้างหลุมหลบภัย เมื่อเจอเรื่องรุมเร้า บางทีเราก็ต้องชาร์จแบตชีวิตตัวเองเพื่อไปต่อ และที่สำคัญ ระมัดระวังพฤติกรรมที่จะไปกระทบใจคนอื่น

เราไม่รู้หรอกว่า คนที่เรามีปฏิสัมพันธ์ด้วย เบื้องหลังเค้าจะแบกรับอะไรไว้มากมายแค่ไหน

สิ่งที่เราทำได้คือ ใจดีมีเมตตากับทุกคน แม้แต่กับคนที่อารมณ์ร้ายๆ เคยอ่านเจอที่ไหนซักที่บอกไว้ว่า คนเหล่านี้ เราควรสงสารเค้า เพราะเค้าก็คงโดนกระทำมา เจอเรื่องหนักใจมาเยอะ ถึงได้แสดงพฤติกรรมไม่น่ารักออกมา

สรุปแล้ว เป็นหนังสือที่เป็นแรงใจให้คนที่รู้สึกว่ากำลังปีนภูเขาลูกใหญ่ ให้อุ่นใจว่า มีคนปีนเป็นเพื่อน และเชื่อว่าคนที่ได้อ่านเล่มนี้ ไม่ว่าจะเป็นแซนวิชหรือไม่ ก็จะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้สังคมน่าอยู่ขึ้น เอื้ออารีย์ต่อกันมากขึ้นเพราะเข้าใจกันและกัน

ด้วยรักจากเจ้