090
รัฐบาลไทยกับภาวะ Inattentional Blindness มองไม่เห็นเพราะไม่สนใจ
มีงานวิจัยเกี่ยวกับการรับรู้ การมองเห็น ที่ได้ตีพิมพ์ในวารสาร Perception ชื่อบทความว่า Gorillas in our midst
ในปี 1999 นักวิจัยได้ถ่ายทำวิดิโอ โดยมีการแบ่งทีมอาสาสมัครออกเป็นสองทีม ใส่เสื้อสีขาว และ สีดำ เดินไปรอบๆ ห้อง และส่งบอลให้คนที่ใส่เสื้อสีเดียวกัน
จากนั้นก็ตัดต่อและบันทึกเป็นเทป VDO สั้นๆ เพื่อเอาไปให้ผู้เข้าร่วมการทดลองดู โจทย์คือ ให้ดูคลิป VDO นี้และนับว่าผู้เล่นที่ใส่เสื้อสีขาวส่งลูกบอลกี่ครั้งโดยไม่ต้องสนใจการส่งลูกของผู้เล่นสีดำ
เมื่อคลิปจบก็ถามคนดูว่า นับได้กี่ครั้ง ในวิดิโอคำตอบที่ถูกคือประมาณ 34-35 ครั้ง
แต่จะกี่ครั้งก็ไม่สำคัญ เพราะความจริงแล้วภารกิจนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้คนสนใจความเคลื่อนไหวบนหน้าจอ ไม่ใช่ความสามารถในการส่งลูก
ในช่วงกลางๆของคลิป จะมีคนสวมชุดกอริลลาเดินเข้ากล้องมา หยุดทุบอกหันหน้าให้กล้องตรงกลาง และเดินออกไป เป็นเวลา 9 วินาทีที่กอริลลาอยู่ในเฟรม แต่น่าแปลกที่ผู้เข้าร่วมการทดลองกว่าครึ่งหนึ่ง มองไม่เห็นกอริลลาแม้แต่น้อย การทดลองนี้ถูกนำไปทดลองซ้ำในหลายประเทศ แต่ได้ผลลัพธ์คล้ายกันหมด
อะไรทำให้เราไม่เห็นกอริลลากันแน่
มันเป็นการบกพร่องทางการรับรู้ที่ไม่สนใจสิ่งที่อยู่นอกเหนือความสนใจ หรือที่เรียกว่า Inattentional Blindness
ซึ่งต่างจากการมองไม่เห็นเพราะระบบประสาทการมองเห็นเสียหาย
สาเหตที่คนมองไม่เห็นกอริลลาไม่ใช่ว่าพวกเขามีปัญหาทางด้านสายตา แต่เป็นเพราะเมื่อจดจ่อกับบางสิ่ง พวกเขามักจะมองไม่เห็นสิ่งที่ไม่คาดคิดแม้ว่าสิ่งนั้นจะสะดุดตา และโผล่มาซึ่งๆหน้าก็ตาม
—
ตัดภาพมาที่รัฐบาลไทย
เป็นเวลานานหลายเดือนแล้วตั้งแต่โควิดรอบที่สามปะทุขึ้นมา ถ้านับตั้งแต่รอบแรกเมื่อต้นปี 2020 ก็เป็นเวลาปีครึ่งแล้ว ที่รัฐบาลไทยมีเวลา มีเวที มีเงินที่กู้มา ในการแสดงแสนยานุภาพให้ประชาชนได้ประจักษ์และยอมรับความสามารถในการบริหารประเทศ เลือกตั้งครั้งต่อไปจะได้ไม่ต้องเขียนกติกาขี้โกง คนก็จะได้เต็มใจเลือกกัน
แต่ท้ายสุดก็พิสูจน์แล้วว่ารัฐบาลไทยมิได้ใช้เวลาและทรัพยากรที่มีให้เกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติแต่อย่างใด
ผลงานที่สั่งสมมานับปี วันนี้มันออกดอกออกผล ตอกย้ำความไร้ศักยภาพในการนำพาประเทศออกจากวิกฤต ทั้งการระบาดของโควิด และเหตุการณ์ไฟไหม้ที่ผ่านมา
จนบางคนถึงกับทนไม่ได้ ต้องลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยคนไทยด้วยกันเอง เพราะคนที่มีอำนาจสั่งการไม่มีวิสัยทัศน์ แก้ปัญหาไม่เป็น
วิธีคิดก็ไม่ผ่าน วิธีการดีๆก็ไม่มี
สถานการณ์ตอนนี้ รัฐบาลทำให้คนไทยคิดว่า รัฐกำลังใช้สมาธิขั้นสูงจ้องมองที่ลูกบอล ราวกับว่ามันคือผลประโยชน์ลาภปาก ทั้งส่วนต่างราคาวัคซีน เงินทอน เงินใต้โต๊ะ เงินฮั้วกับ vendors ฯลฯ
จะเรียกอะไรก็สุดแท้แต่ หมกมุ่นกับแต่สิ่งที่ตัวเองต้องกอบโกย จนมองไม่เห็นหัวประชาชนตาดำๆ ที่ส่งเสียงเรียกร้องให้ช่วยเหลือ ตะโกนดังกันทั้งประเทศแค่ไหน ก็ไม่ได้ยิน
ถ้าถามว่ารัฐบาล (หรือคนที่ชักใยเบื้องหลัง) นี้ มีกลยุทธ์บริหารประเทศยังไงตลอดเกือบ 7 ปีที่ผ่านมา คงต้องตอบว่าใช้ Inattentional Blindness Strategy “มองไม่เห็นเพราะไม่ได้สนใจ”
ประชาชนไม่ใช่ลูกบอลที่รัฐบาลใส่ใจจะมอง เราเป็นแค่กอริลลาในสายตาของรัฐบาล ที่มองไม่เห็นเลยจริงๆ ราวกับว่าคนที่อยู่ในจุดนั้นจะมองหาแต่ลูกบอลอย่างเดียว ส่งบอลต่อกันไปให้มากที่สุด นานที่สุด อะไรเข้ามาแทรกก็ไม่สนใจ
ดังนั้น สิ่งที่พอจะทำได้ คือ พึ่งตัวเอง ต้องพาตัวเองให้ไปอยู่ในจุดที่ไม่ต้องร้องขอความช่วยเหลือแบบเสี่ยงดวงชิงโชคจากรัฐบาล และช่วยเหลือคนที่ลำบากเท่าที่เราทำได้
เนื้อหาบางส่วนมาจากหนังสือ The Invisible Gorilla อีกบางส่วน เขียนด้วยอารมณ์ล้วนๆ
ถึงจะเหนื่อยใจกับการเมือง แต่เราก็คงต้องทำหน้าที่ตัวเองให้ดีกันต่อไป
ด้วยรักจากเจ้
#FromYourSis
fromyoursis 