075
Eat that Frog กินกบตัวนั้นซะ
น่าจะเคยได้ยินหรือเห็นหนังสือเรื่องนี้ผ่านหูผ่านตากันมาบ้าง เพราะเป็นหนังสือ How To ที่โด่งดังมาก คนเขียนคือ Brian Tracy ซึ่งเป็นนักพูด นักเขียนคนดังระดับโลก
หนังสือเล่มนี้คลาสสิกมาก เค้าเปรียบเทียบ “กบ” กับสิ่งที่น่าเกลียด น่าขยะแขยง ที่ใครๆก็ไม่กล้าจับ ไม่อยากแตะต้อง อันเป็นที่มาของการผัดวันประกันพรุ่ง ไม่ยอมทำวันนี้ อิดออด ขอเวลาทำใจก่อน ฯลฯ
เจ้ขอยกตัวอย่างเรื่องการซ่อมแซมบ้านดูบัว บ้านพักให้เช่าของป๊า ที่ตอนนี้พวกเราต้องมาดูแลเต็มตัว ป๊าสร้างบ้านดูบัวเมื่อปี 2009 ถึงตอนนี้ก็ 11 ปีแล้ว อะไรๆก็ถึงควรแก่เวลาที่ต้อง Renovate ให้ดูดี เป็นที่พักที่น่าอยู่ จะได้เป็นห่านทองคำให้บ้านเราต่อไป
พวกเราคุยกันถึงเรื่องปรับปรุงบ้านดูบัว มาเป็นแรมปี แต่เพราะเป็นเรื่องที่ไม่มีใครอยากทำ ก็ปล่อยปละละเลยไปอยู่พักใหญ่ นี่แหละคือกบของเรา
เป้าหมายเราคือต้องการให้ห้องพักเต็ม ซึ่งจะทำได้ก็ต้องมีการปรับปรุงหลายๆส่วน ทั้งงานฝ้า งานหลังคา งานรื้อถอนบางอย่างที่ผุพังไปตามเวลา งานทาสี ฯลฯ เพื่อรองรับลูกบ้านที่จะเข้าอยู่ใหม่
อาคิววิ ลุงของพี่พีท เป็นเจ้าของอพาร์ทเมนท์หลายที่ และเจ้เคยไปดูหน้างานกับอาคิววิมาครั้งหนึ่ง จำประโยคที่แกบอกว่า “ทำห้องเช่า ถ้าเราอยู่ได้ เขาก็อยู่ได้” แม่นขึ้นใจ
แม้ว่าบ้านพักของเราจะไม่ได้ทำกำไรให้ปีละมากมาย หรือได้ ROI (Return on Investment) สูงมาก แต่เราคงไม่สามารถปล่อยให้ทุกอย่างเสื่อมโทรมตาลกาลเวลาโดยอยู่เฉยๆ ได้
เพราะเราไม่ใช่เจ้าของที่สักแต่จะเก็บค่าเช่าอย่างเดียว เราก็ต้องคิดถึงคนอยู่ด้วย ว่าเค้าเลือกมาอยู่ใต้ชายคาบ้านเรา ก็ต้องทำให้เค้าอยู่ได้สบายกาย สบายใจ จะได้อยู่กันไปนานๆ
นี่จึงเป็นที่มาของการ Renovate ครั้งใหญ่ของเราในรอบสิบปี และด้วยความที่ทุกคนก็มีงานทำกันหมด เจ้ในฐานะที่ย้ายมาอยู่สมุทรปราการแล้ว เลยต้องยอมเป็น Head โปรเจกต์นี้ไปโดยปริยาย
สำหรับงานก่อสร้าง ซ่อมแซม เป็นงานไกลตัวเจ้มาก ทั้งชีวิตอยู่แต่กับหนังสือ คอมพิวเตอร์ จับเมาส์ตลอด จู่ๆให้มาคุยงาน คุมงานกับช่างก่อสร้าง มันไม่ใช่แค่กบสำหรับเจ้แล้วแต่มันคือคางคกเลยแหละ
เจ้พยายามมองตัวช่วย และคิดถึงหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาทันที
—
เทรซี่ บอกว่าให้เริ่มต้นด้วยการทำรายการงานที่ต้องทำ แบ่งออกเป็นงาน A,B,C,D,E โดยเรียงลำดับความสำคัญลงมา เนื่องจากเราไม่สามารถทำทุกอย่างได้ จึงต้องเรียนรู้ที่จะผัดผ่อนงาน ที่มีค่าต่ำ (งาน C,D,E) ออกไปก่อน เพื่อจะได้มีเวลาพอในการทำสิ่งที่สำคัญจริง ๆ งานที่ยากที่สุด สำคัญที่สุด (A) เป็นงานที่เราควรทำก่อน และต้องแน่วแน่กับมัน ว่าจะทำมันจนกว่าจะเสร็จแล้วค่อยขยับไปทำงานอื่นๆ
ถ้างาน A มันยากมาก ให้รู้จักแล่และหั่นงานเป็นชิ้นเล็กๆ หรือใช้หลัก Sprint ที่เคยพูดถึงก่อนหน้านี้ไปแล้ว เป็นการแบ่งงานใหญ่ที่ซับซ้อนลงเป็นงานย่อยๆ แล้วเริ่มลงมือทำ ทีละ Task ทีละขั้นตอน จะทำให้เราสามารถทำงานที่ใหญ่ที่สุดและสลับซับซ้อนมากที่สุดสำเร็จ
จำไว้ว่า บางครั้งงานในส่วน 20 % อาจเป็นงานที่มีคุณค่ามากกว่างานอีก 80 % ที่เหลือรวมกัน ดังนั้นจึงควรเลือกทำงานมีผลกระทบมากที่สุดก่อนและให้เวลากับงานที่มีค่าต่ำน้อยลง
—
เจ้เริ่มด้วยการสำรวจพื้นที่หน้างานในวันหยุด และลิสรายการว่าต้องทำอะไรบ้างออกมาก่อน ต่อมาก็ google โทรหาช่างผู้รับเหมา น่าเสียดายที่ไม่มีใครมีคิวว่างตอนนี้เลย บ้างก็ติดงานอื่น บ้างก็ลูกน้องกลับบ้านต่างจังหวัดเพราะกลัวโควิด
แต่เจ้ไม่อยากรอแล้ว เพราะช่วงโควิดนี่ทุกอย่างนิ่งๆนี่แหละเหมาะที่สุดแล้ว
โชคดีว่าสืบรู้มาว่าบ้านของเรามีคนเช่าคนนึงเป็นวิศวกร อีกคนเป็นผู้รับเหมาพอดี อยู่คนละห้องกัน และวันนั้นเป็นวันอาทิตย์ อยู่บ้านกันทั้งคู่ เลยเรียกมาคุย ตกลงสิ่งที่ต้องทำ ตกลงราคา และก็ให้เริ่มงานเลย และตั้งใจว่าจะใช้วันหยุดเข้าไปดูงานเพราะวันธรรมดาต้องทำงาน ก็ต้องแบ่งหน้าที่ให้ชัดเจน
แม้ว่าจะไม่มั่นใจเรื่องราคาว่าสมเหตุสมผลหรือไม่ จะโดนตีหัวหรือเปล่า แต่เจ้ก็ลองให้เค้าทำให้ดูหลังแรกก่อน ดูงานกันก่อนปล่อยให้ทำหลังต่อๆไปก็แล้วกัน หมดเวลาผัดวันประกันพรุ่งแล้ว เจ้ได้เริ่มกินกบตัวใหญ่คือการดีลงานกับผู้รับเหมาไปแล้ว ที่เหลือก็รอดูผลงานกัน
อย่างน้อยงานซ่อมแซมบ้านดูบัวที่เราดองไว้กันตั้งแต่ก่อนโควิด มันก็ได้เริ่มเสียที ทีนี้ อะไรจะเกิดก็เรียนรู้กันไประหว่างทางก็แล้วกัน
และอีกอย่าง เจ้รู้สึกดีมากๆที่มีทั้งน้องชายและน้องสาว เพราะในวันที่เราต้องเจองานใหญ่เกินตัว ก็ยังอุ่นใจว่าเจ้ไม่ได้สู้ตัวคนเดียว ยังมีพวกเอ็งคอยซัพพอร์ต เป็นที่ปรึกษาให้เสมอ
ขอบคุณที่เกิดมาเป็นพี่น้องกันนะ
ด้วยรักจากเจ้
#FromYourSis
fromyoursis 