067
หาเวลาเดินเล่นคนเดียวบ้าง
ช่วงที่ทำงานที่บ้าน (Work From Home) เจ้จะนั่งทำงานแทบทั้งวัน แทบไม่ได้ลุกไปไหน มีแค่เข้าห้องน้ำกับลงไปกินข้าว และก็กลับมานั่งหน้าคอม อิริยาบทเดิมหลยชั่วโมง จนเกิดอาการปวดหลัง ปวดเมื่อยตามตัว พอเห็นว่าแดดร่ม ลมตกแล้ว เจ้ก็จะเปลี่ยนเป็นชุดกีฬา ใส่รองเท้าออกไปเดินๆวิ่งๆ สลับๆกันไป
เวลาออกไปเดินรอบหมู่บ้าน มักจะเป็นช่วงเวลาที่แสงกำลังจะหมด คิดเอาเองว่าจะมืดอยู่แล้ว หากิจกรรมทำระหว่างเดินดีกว่า เดี๋ยวจะเบื่อและเดินได้ไม่นาน ก็เลยจะชอบเอาหูฟังไปด้วย และเปิดคลิปดูระหว่างเดิน เพราะมันเพลินดี ทำให้เดินได้นานร่วมชั่วโมงได้สบายๆ พอแสงหมด มืดแล้ว ก็ค่อยเปลี่ยนไปฟัง Podcast หรือฟังเพลง โดยที่ไม่ได้ดูหน้าจอ เพราะว่าแสงจากโทรศัพท์มือถือมันจ้า แสบตา ต่อให้เปิดแสงน้อยๆแล้วก็ตาม รู้สึกว่าดูหน้าจอในที่มืดกลัวสายตาเสียด้วย
ทำแบบนี้เป็นกิจวัตร แม้จะไม่ได้ทุกวัน แต่ก็จะพยายามออกไปเดินหลังจากนั่งทั้งวัน เพื่อยืดเส้นยืดสาย คลายกล้ามเนื้อ และรู้สึกว่าตัวเองได้ใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ ได้ทั้งออกกำลังกาย ได้ทั้ง input ความรู้ หรือฟังอะไรเพลินๆไปในเวลาเดียวกัน
จนพักหลังมานี้ ไม่ค่อยได้เข้าออฟฟิศ ทำงานที่บ้านตลอด เจ้รู้สึก ล้าสายตาจากการจ้องคอม จึงไม่อยากดูมือถือตอนเดิน/วิ่งอีกแล้ว นั่นจึงเป็นครั้งแรกตั้งแต่ย้ายมาอยู่ในหมู่บ้าน (ผ่านมาสามปี) ที่เห็นว่า บรรยากาศหมู่บ้านจริงๆแล้วมีสิ่งสวยงาม ข้างทางเต็มไปหมด
มีดอกไม้สีสวยสด จนอดไม่ได้ที่จะเข้าไปพิจารณาใกล้ๆ สัมผัส Texture กลีบที่นุ่มดุจกำมะหยี่ ดูเกสร ดูพื้นที่ข้างในของดอกไม้ สำรวจธรรมชาติข้างทาง
พอเงยหน้ามองท้องฟ้า เมฆก็จับตัวสวยงาม สีท้องฟ้าก็สวยแปลกตา หญ้า และ ต้นไม้ข้างทางได้รับการดูแล สิ่งรอบตัวดูน่ารื่นรมย์ไปหมด เพราะตั้งใจสังเกตจริงๆ ไม่ได้สักแต่ว่าเดินไปดูหน้าจอไป
บางวันก็ได้เดินดูบ้านคนอื่น และเก็บมาคิดต่อว่าถ้าเราจะรีโนเวทบ้านจะเอาประตูแบบบ้านหลังนั้น จะเอาหลังคาแบบบ้านหลังนี้ อยากได้รั้ว อยากได้ระเบียงดาดฟ้า เหมือนหลังโน้น
บางบ้านมีห้องใต้ดิน
บางบ้านซื้อที่แปลงข้างๆทำสวน มีบ้านเล็กๆเหมือนบ้านกลางนาอยู่
บางบ้านทำสระน้ำในรั้วใหญ่มากเกือบเท่าสนามแบตมินตัน
บางบ้านทำดาดฟ้า มีหอดูดาว มีสะพานเชื่อมชั้นสองจากหลังหนึ่งมาอีกหลังหนึ่ง
ตื่นตาตื่นใจกับการต่อเติมบ้านของคนในหมู่บ้าน บางบ้านมีน้องหมาไซบีเรียนที่ชอบทำอะไรตลกๆให้เป็นสีสัน เดินไป ดูไป ก็เพลินไปอีกแบบ
เจ้ค้นพบว่า ช่วงเวลาที่เดินคนเดียว เป็นช่วงเวลาทอง ที่ได้ผ่อนคลาย ได้ทบทวนตัวเอง ในสิ่งที่ทำไปแล้ว และอยากจะทำอะไรให้ดีขึ้นได้อีก หรือ คิดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดว่าจะวางแผนรับมือยังไง จะต้องไปคุยกับใคร หรือ เกิดอยากจะไปเที่ยวที่ไหนขึ้นมา อยากลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง ก็ได้ไอเดียจากการเดินเล่นคนเดียวนี่แหละ
เราต้องสงวน ที่ว่าง ของเราไว้บ้าง อย่าให้ใครมานั่งเบียดจนเกินไป เมื่อมีที่ว่าง สายตาเราจะมองไกลกว่าแค่สิ่งรอบตัว จนไปเจอสิ่งสวยงาม หรือสิ่งที่จุดประกายอะไรบางอย่างให้เราในที่สุด
ว่าแต่ สีดอกไม้มันสวยสดจริงๆเนอะ
ด้วยรักจากเจ้
#FromYourSis
fromyoursis 