061 ช่วงเวลาที่ดูสูญเปล่าตอนนี้ อาจเป็น 5 ปีของไผ่หมาจู๋

061
ช่วงเวลาที่ดูสูญเปล่าตอนนี้ อาจเป็น 5 ปีของไผ่หมาจู๋ หรือ 4 ปีของมะพร้าวก็เป็นได้

ไผ่หมาจู๋ เป็นสายพันธ์ที่ไต้หวัน เลยมีชื่อสามัญคือ Taiwan Giant Bamboo เป็นไผ่ที่มีการเติบโตที่ค่อนข้างช้าเพราะเมื่อหว่านเมล็ดพันธุ์ไปแล้ว มันจะไม่งอกหน่ออ่อน หรือมีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลยตลอด 5 ปี

จนบางทีคนที่ไม่มีความรู้เรื่องการปลูกไผ่ อาจคิดว่ามันคงตายไปแล้ว หมดหวังแล้ว
แต่พอเข้าปีที่ 5 ไผ่หมาจู๋จะเริ่มงอกหน่ออ่อนออกมาทีละหลายสิบเซ็นติเมตรภายในวันเดียว และเติบโตสูงได้กว่า 25 เมตร เมื่อโตเต็มที่

ซึ่งในช่วงปีแรกๆที่ปลูก ไม่ได้หมายความว่าไผ่ไม่เติบโต เพียงแค่รากมันโตอยู่ใต้ดิน ไม่ได้โผล่พ้นดินมาให้เราเชยชม มันเตรียมความพร้อมอย่างใจเย็น ค่อนเป็นค่อยไป รอเวลาที่เหมาะสมแล้วจึงแทงหน่อขึ้นมาโตวันโตคืนจนกลายเป็นไผ่ที่มีลำต้นที่ใหญ่ เป็นข้อปล้องยาว เนื้อไม้หนา และ เนื้อใบก็หนาและใหญ่ คนจีนเลยนิยมเอาไปห่อบ๊ะจ่างกันนั่นเอง ส่วนหน่อ ถ้ายังอ่อนอยู่ จะมีรสชาดหวาน อร่อย

คนจีนจึงนิยมเอาไปทำอาหาร เช่นแกงจืดหน่อไม้กระดูกหมู แถมใบสดก็สามารถเอาไปหมักเหล้าได้อีกด้วย คุณประโยชน์มากมายเลยทีเดียว
ตอนนี้เอง ที่ไผ่หมาจู๋ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์อีกต่อไป

—
ที่สวนธารน้ำหอมของพี่พลอย ก็เช่นกัน ช่วงเริ่มแรกของการปลูกมะพร้าว ใช้เวลาหลายปีเลยทีเดียวกว่าต้นจะออกลูกมาให้ชิมน้ำมะพร้าวหวานๆให้ชื่นใจ เจ้เห็นภาพพี่พลอยเทียวไปเทียวมา ระหว่างบ้านที่สมุทรปราการกับสวนที่ราชบุรี ทุกสัปดาห์ สามปีแรก ไม่เคยมีมะพร้าวกลับบ้านมาเลย มีแต่ กล้วย หน่อไม้ ฝรั่ง มะม่วง และผักที่สวนเท่านั้น

ช่วงเวลาที่รอ มะพร้าวไม่สามารถทำเงินให้สวนได้ มีแต่ค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการดูแลอย่างเดียว แต่พี่พลอยก็ไม่ย่อท้อ เทียวไปเทียวมาเพื่อดูแลมะพร้าวอย่างดี

แต่พอเข้าปีที่ 4 ก็เริ่มมีมะพร้าวออกลูกมาแล้ว และออกต่อเนื่องด้วย สมกับความพยายามของชาวสวนที่ประคบประหงมดูแล รดน้ำ ใส่ปุ๋ยให้มาตลอดหลายปี ตอนนี้พี่พลอยก็สบายใจละ เหมือนลูกที่อุ้มท้องมานอนได้ฤกษ์คลอดเสียที

จะเห็นได้ว่า เมื่อคนส่วนใหญ่พยายามทำอะไรสักอย่างมาจนถึงจุดหนึ่ง จะมีแนวโน้มที่จะเลิกไปเสียดื้อๆ เพราะไม่เห็นผลที่ชัดเจน มีน้อยคนนักที่ยอมเหนื่อย อดทน อยู่ในช่วงเวลาแห่งการพยายามอย่างสงบ บ่มเพาะจนได้ที่ และได้ลิ้มรสหอมหวานของความสำเร็จในที่สุด

การลงทุนก็เป็นเช่นเดียวกัน แรกๆก็ไม่ค่อยเห็นผล หลายคนไม่รู้สึกถึงความสำคัญว่าจะเก็บเงินเล็กๆน้อยๆไปทำไมกัน เดี๋ยวไว้รอโบนัส ไว้รอได้เงินก้อน ค่อยเก็บค่อยลงทุนก็เหมือนกันนั่นแหละ
ถ้าคิดแบบนี้ จะไม่มีวันได้พบเจอความมั่งคั่ง ก็จะได้เจอแต่ความธรรมดาๆ

หนักเข้าหน่อยก็ต้องมีชีวิตที่ต้องดิ้นรนกันต่อไปจนเกษียณก็ยังต้องหาเงินเพื่อประทังชีวิต ต้องพับโครงการที่อยากได้อยากมี พับสิ่งที่ฝึนถึงเก็บเข้ากรุไป เพราะไม่มีทรัพยากรที่จะพาเราไปถึงตรงนั้น
ถ้าเชื่อในสิ่งที่ทำว่าดีแล้ว ขอให้มั่นใจตัวเอง มีวินัย ทำต่อไป และอดทนรอจนมันออกดอกออกผลมาให้เราชื่นใจตอนหลังเอง

ด้วยรักจากเจ้

#FromYourSis