049
อย่าให้ความต่างพรากการอยู่ร่วมกันของเราไป
ชาบู เป็นหนึ่งในมื้ออาหารที่บ้านเราทำกันกินกันเรื่อยๆ เพราะมันง่าย ไม่ต้องใช้สกิลการปรุงอาหารอะไร แค่เตรียมวัตถุดิบ ผัก ต้มน้ำซุป น้ำจิ้ม และก็มาล้อมวงกันลวกจิ้ม พร้อมหน้าพร้อมตา
ชาบูเป็นมื้อที่เรามักจะได้คุยกันเยอะกว่าปกติ เพราะในขณะที่ยังไม่มีคนอิ่ม ทุกคนก็จะจดจ่อกับอาหารตรงหน้าเพราะมันต้องคอยตัก คอยเติม ทุกอย่างต้องทำเอง ไม่มีพนักงานบริการให้ ทำให้ไม่มีเวลามาจับมือถือ เจ้คิดว่าสุกี้ ชาบู เป็นอะไรที่สานสัมพันธ์คนในครอบครัว ญาติมิตร เพื่อนฝูง ให้รู้สึกว่าเราเป็นทีมเดียวกันได้ดีทีเดียว
สมัยก่อนการกินชาบูมันไม่เคยเป็นปัญหา เราใช้เวลาสำเร็จมื้อชาบูไม่เคยต่ำกว่าชั่วโมงครึ่ง นับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขในการกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา
จนกระทั่ง มีการกำเนิดของหมาล่า โต้ ผู้ซึ่งมีโอกาสไปเล่าเรียนที่เมืองจีน ทำให้ได้ลองหมาล่า และติดใจกลับมาเผยแพร่ต่อให้คนในบ้านชอบไปด้วย
ปัญหาคือ เมื่อต้นปี ที่เราทำชาบูกัน มีหม้อเดียว ทุกคนบนโต๊ะอยากใส่พริกหมาล่าเข้าไปในซุป แต่ป๊าไม่ชอบกลิ่นหมาล่า ทำให้ต้องกินแบบซุปใสปกติไป ทุกคนก็กินรอเวลาจนกว่าป๊าจะอิ่ม
เห็นได้ชัดเลยว่า แต่ละคนกินกันน้อยมาก เพราะอยากรอตอนใส่หมาล่าลงซุปแล้วมากกว่า
ป๊าก็จับสังเกตได้ เลยรีบกิน และแยกตัวออกไปจิบไวน์ที่โต๊ะทำงาน เพื่อเปิดโอกาสให้เราได้เอนจอยการกินหมาล่าที่รอคอย
แม้วันนั้นซุปที่ใส่หมาล่าไปแล้ว ก็อร่อยปากเหมือนเดิม แต่เจ้กลับไม่รู้สึกอิ่มใจเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
ถึงป๊าจะไม่ได้พูดอะไร แต่เชื่อว่าทุกคนสัมผัสได้ว่าบรรยากาศการกินหลังจากที่ป๊าลุกออกจากวง มันไม่เหมือนเดิม
คงเป็นเพราะเราได้ทอดทิ้งป๊า ผู้มีรสนิมยมการกินที่ต่างจากคนหมู่มากอย่างพวกเราไป
พี่พีทก็รับรู้ความรู้สึกนี้ได้ และอยากจะแก้มือ ทำให้มื้อชาบูของบ้านเรากลับมาอบอุ่นเหมือนเดิม จึงไม่ลังเลที่จะซื้อหม้อชาบูสองฝั่ง ทันที่ที่เจอ
และเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา เราก็ได้บรรยากาศแบบเดิมกลับมาแล้ว คือป๊าก็เอนจอยชาบูน้ำใส พวกเราก็เอนจอยชาบูหมาล่าไป
เป็นการแก้ปัญหาที่ลงตัว ทุกคนอยู่กันพร้อมเพรียงหน้าหม้อชาบู ไม่มีใครต้องเหงา ต้องแยกตัวออกไป
ในอนาคต หากจะมีเรื่องไหนที่เราสามคนตัดสินใจไม่เหมือนกัน ก็อยากให้ลองหาทางออกที่ไม่ต้องทำให้ทิ้งใครไว้ข้างหลังอย่างโดดเดี่ยวนะ
ด้วยรักจากเจ้
#FromYourSis
fromyoursis 