045
อยู่ให้เย็น นิ่งให้เป็น
เคยอ่านเจอ พุทธพจน์ที่กล่าวว่า “สิ่งใดพร่อง สิ่งนั้นดัง สิ่งใดเต็ม สิ่งนั้นสงบ” ใจที่ไม่สงบนั้นมาจากความว่างเปล่าภายใน นั่นคือว่างเปล่าจากความสุข ว่างเปล่าจากคุณค่าและความหมายของชีวิต
เจ้ไม่ค่อยชอบอยู่ในที่เสียงดังๆ โหวกเหวกโวยวาย เต็มไปด้วยแสง สี เสียง แต่เล็กจนโตเลยไม่เคยเข้าผับบาร์กับเค้าสักที
อันที่จริง เมื่อวัยรุ่น วัยกำลังโต ไปสถานที่เหล่านี้ดูบ้างก็เป็นการเปิดหูเปิดตา สร้างสีสันความตื่นเต้นให้ชีวิต ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร เมื่อเวลาผ่านพ้นไป โตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น สังเกตดูหลายคนก็คงจะไม่ได้พาตัวเองไปอยู่ที่เสียงดัง คนเยอะ บ่อยๆอีกแล้ว
ไม่รู้ว่าเป็นสัจธรรมหรืออย่างไร ที่ยิ่งอายุมากขึ้น
จากที่เคยไปไหนมาไหนเป็นกลุ่มใหญ่ๆ วันนี้ เดินคนเดียวก็บ่อยไป
จากที่ต้องกินข้าวกันเป็นหมู่คณะ วันนี้กินกันสองคน สี่คน ก็มีไม่ได้รู้สึกว่าเหงาอะไร
จากที่เมื่อก่อนไปเที่ยวเมืองนอก แล้วต้องตามล่าหาซื้อของฝากกลับมาเป็น 10 -20 ชิ้น เพื่อฝากคนนู้นคนนี้ เดี๋ยวนี้เที่ยวก็คือเที่ยว ของฝากหาได้ก็ซื้อ หาไม่ได้ก็ไม่ได้ดิ้นรนอะไร
เมื่อก่อนส่งพวก Forward Email ให้เพื่อนๆทุกวัน เดี๋ยวนี้อีเมล์มีแค่เรื่องงาน และพวกโปรโมชั่นต่างๆ เรื่องส่วนตัวไม่ค่อยมีแล้ว
มีช่วงหนึ่งที่รู้สึกว่าชีวิตวุ่นวายไปหมด เพราะความอยากเป็นส่วนหนึ่งของสังคม เพราะกลัวว่าจะพลาดอะไรไป (FOMO- Fear of Missing Out) ตามกระแสจนเหนื่อย อะไรกำลังมาแรงต้องตามหามาครอบครองบ้าง
และมันก็เหนื่อยจริงๆนั่นแหละ
แต่เวลาก็สอน ให้เราเรียนรู้ว่าอะไรที่ควรเลี่ยง อะไรที่ควรใช้เวลาด้วย และหลายๆครั้งก็พบว่า อยากพาตัวเองเข้าใกล้ความสงบมากกว่าเดิม ไม่ได้หมายความว่าจะเข้าทางธรรม บวชชี หรืออะไรทำนองนั้น เพราะเจ้ก็ยังไม่รู้สึกปล่อยวางได้ขนาดนั้น
นับว่าเป็นโชคดีของเจ้ ที่ได้มีโอกาสเข้าวัดเข้าวาอยู่บ้าง ด้วยเหตุจำเป็น คือมีคนไหว้วานให้ไป ก็เลยได้ไปใกล้ชิดทางธรรมอยู่บ้าง บวชเนขขัมมะ นอนวัด 3 วันก็ผ่านมาแล้ว สิ่งเหล่านี้บวกกับประสบการณ์ที่ผ่านมา ค่อยๆหล่อหลอมให้เข้าใกล้ความสงบมากขึ้น
เวลาไปเที่ยว แล้วไม่ต้องไปสู้รบปรบมือกับนักท่องเที่ยว ถือเป็นสวรรค์และของขวัญของทริปนั้นเลย เมื่อไปแล้วมีแค่เรา คนในคณะที่ไปด้วยกัน และธรรมชาติ สิ่งปลูกสร้าง มันยอดเยี่ยมมาก
เวลาทำงาน เจอเรื่องราวสารพัด ปัญหาสารเพ พบเจอผู้คนมากหน้าหลายตา ก็เป็นบททดสอบให้เรารับมือให้ได้ ต้องอยู่ให้เย็น นิ่งให้เป็น จิดใจก็จะสงบ ไม่ว่าจะเจอ
สถานการณ์ไหน สภาพแวดล้อมแย่เพียงใด ดินฟ้าอากาศเลวร้ายยังไง ถ้าข้างในสงบ ข้างนอกก็ทำอะไรเราไม่ได้จากที่เคยมองแต่ผู้คน คิดเยอะไปหมด ว่าทำอะไรดีนะ เค้าจะชอบไหมนะ วางแผนนู่นนี่นั่นเต็มไปหมด เพราะอยากให้ทุกอย่างออกมาดี อยากได้รับการยอมรับเป็นส่วนหนึ่งของฝูง
เดี๋ยวนี้เฉยๆ แค่มองท้องฟ้าคนเดียวก็มีความสุขแล้ว การเข้าใกล้ธรรมะ ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ หรือเรื่องของคนแก่ ถ้ามีโอกาสก็อยากให้ลองศึกษาธรรมะดูบ้าง เพื่อที่เราจะได้มีชีวิตที่สงบสุข
ไม่เข้าใจตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ไว้อายุเพิ่มอีกสักหน่อย ก็คงจะเข้าใจเอง
ด้วยรักจากเจ้
#FromYourSis
fromyoursis 