016
ความสัมพันธ์เป็นเรื่องสำคัญ
ในหนังสือ sapiens ประวัติย่อมนุษยชาติ (เล่มนี้ดีมากๆ เป็นกระแสไปทั่วโลกอยู่พักใหญ่ ไว้มีโอกาสจะมารีวิวว่าดียังไง) บอกว่ามนุษย์เราขึ้นสู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารได้ ไม่ใช่เพราะเราเป็นเผ่าพันธ์ที่ล่าเก่ง หรือตัวใหญ่น่าเกรงขามจนสัตว์ชนิดอื่นเกรงกลัว แต่มันเป็นเรื่องของการที่มนุษย์เราจับกลุ่มกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มนุษย์รู้จักสร้างภาษาของตนเองที่มีความยืดหยุ่นในการอธิบายรายละเอียดได้ดีกว่ากว่าสัตว์ชนิดอื่นๆ
และหนึ่งในเคล็ดลับสำคัญของการอยู่ร่วมกันได้เป็นสังคมที่แข็งแกร่งของมนุษย์คือการถ่ายทอดข้อมูลต่อๆกัน เพราะมีการนินทา มนุษย์เลยรู้สึกว่าเป็นพวกเดียวกัน
การนินทาในที่นี้ น่าจะหมายถึงการพูดคุยเรื่องที่เรารู้จักกันดีทั้งผู้พูด ผู้ฟัง และผู้ถูกพาดพิง อาจไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องไม่ดีทั้งหมดก็ได้ บางที การนินทามันก็แค่ ใครไปไหน ทำอะไรใหม่ นิสัยยังไง ใครแต่งงานกับใคร เรื่องทั่วๆไป ฯลฯ
สังเกตดูว่าเวลารวมกลุ่มกับเพื่อนๆ มักจะมีการนินทาเป็นหนึ่งในกิจกรรมในการพบปะสังสรรค์กันเสมอแต่โลกเราทุกวันนี้ถูกห่อหุ้มไปด้วยเทคโนโลยี มีแอพลิเคชั่นต่างๆมากมาย ทำให้การติดต่อกับเพื่อนฝูงอาจไม่จำเป็นต้องเจอหน้ากันตัวเป็นๆแบบในอดีตเสมอไป
และปฏิเสธไม่ได้ว่า Social Media ได้ทำให้เราติดต่อเพื่อนได้ง่ายขึ้น รู้สึกว่าใกล้ชิดกันขึ้น เหมือนได้ติดตามเรื่องราวของเพื่อนผ่านหน้าจอมือถืออยู่ตลอด แต่ไม่รู้ทำไม พอเจ้ยิ่งโตขึ้นกลับพบว่าจริงๆแล้ว การได้เจอเพื่อนๆหรือพี่ๆที่รู้จักกันตัวเป็นๆกลับรู้สึกดีกว่าการแค่กดไลค์ หรือคอมเม้นให้กัน มันเทียบกันไม่ได้เลยจริงๆ
เร็วๆนี้เจ้เพิ่งมีนัดกินข้าวกับพี่ๆที่ทำงานเก่า นานทีปีหนจะเจอกันทีนึง ไม่ค่อยได้ติดตามชีวิตในโลกโซเชียลเท่าไหร่หรอก แต่พอเจอกัน ไม่ได้รู้สึกว่าสนิทกันน้อยลงเลย กลับรำลึกถึงความหลังเก่าๆ ตอนยังอยู่ที่ออฟฟิศเดียวกัน ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเติบโตในสายงานของตนเอง มีความสุขที่ได้รับรู้เรื่องราวของพวกเขาเหล่านั้นจากปากเค้าเอง เพราะคงไม่มีใครเล่าทุกอย่างลงโซเชียลมีเดีย ถ้าอยากรู้ อยากเข้าใจเขา ก็ต้องหาเวลามาเจอกัน
เช่นเดียวกับการที่เจ้ก็พยายามพบปะเพื่อนๆแต่ละกลุ่ม บางคนก็เจอกันบ่อยบ้าง บางคนก็นานๆเจอทีบ้าง แต่ก็ติดต่อกันเป็นระยะให้รู้ว่าคิดถึงและไม่ได้หายไปไหนยังยืนยันว่า มนุษย์เป็นสัตว์สังคม แม้จะมีเงินทองมากมาย มีงานการดีๆ มีครอบครัวดี มีคู่ชีวิต แต่หากความสัมพันธ์กับคนรอบข้างไม่ดีแล้ว ยากที่จะมีความสุข เพราะเราจะรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนตัวคนเดียวในโลก
เจ้จึงอยากให้น้องได้หาเวลาไปเจอเพื่อน เจอสังคมที่ห่างหายกันไปบ้าง การได้ไปเม้ามอยกับเพื่อนฝูงกับกลุ่มหรือเดอะแก๊งของเรา เป็นรากเหง้าของการที่มนุษย์อยู่รอดมาถึงทุกวันนี้
เจ้เชื่อว่าถ้าเราบาลานซ์ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเราได้ดี เราจะห่างไกลจากโรคซึมเศร้า และมีชีวิตอยู่อย่างมีความหมาย
หาเวลานัดเพื่อนๆไปกินข้าว ไปเที่ยวกันบ้างนะ
ด้วยรักจากเจ้
fromyoursis 